Witryna parafii istnieje od dnia

                 29.10.2005r

 

Imieniny

Dzisiaj: 20 Listopad 2014    |    Imieniny: Edyta, Edmund, Anatol

Cytat na dziś

Za podróżnego bez biletu uważa się takiego podróżnego, który biletu nie posiada.

Odwiedziło nas

Dzisiaj89
Wczoraj84
W tym miesiącu2059
Od początku129825
Teraz online:
  • Gości: 1
Zajączek wielkanocny PDF Drukuj Email

  zajac    Trudno wyobrazić sobie wielkanocne ozdoby, stroiki i koszyczki bez zajączka. Ten kolorowy i radosny fragment dekoracji stał się nieodzownym elementem świąt Wielkiej Nocy. W niektórych domach jest swoistym świętym Mikołajem, który przynosi najmłodszym drobne upominki.

Wielkanocna zabawka?
Większości z nas zając wielkanocny kojarzy się raczej z ozdobą, niż symbolem mającym głębsze znaczenie. Jest wesołym i uwielbianym przez najmłodszych elementem wielkanocnych świąt, niczym więcej. Tymczasem ten zwierzak nie bez powodu ma swoje miejsce obok pisanek i żółtych kurczaków. Jego symboliczne znaczenie ewoluowało już od tysięcy lat.


Zając przynosi pecha
Zając przez wieki bywał uważany za tchórza, zdrajcę i oszusta, a nawet zwierzęce wcielenie złej czarownicy. Niewinny zajączek był również uznawany za zwierzątko przynoszące ogromnego pecha! Nasi przodkowie traktowali go podobnie jak my dziś czarnego kota, który przebiega przez ulicę. Nie w każdej tradycji więc to zwierzę było wyłącznie symbolem odrodzenia i radości. Do dziś przetrwały pewne negatywne skojarzenia związane z zającem i w niektórych regionach nadal uważa się, iż kobieta w ciąży powinna unikać z nim spotkania, może się bowiem ono skończyć źle dla jej nienarodzonego jeszcze dziecka.

Łapki i uszy zająca
W naszej tradycji zając z jednej strony był uważany za tchórza i zwierzę przynoszące pecha, z drugiej miał zapewnić ochronę. Do kołysek wyjątkowo płaczliwych dzieci wkładano zajęcze uszy wierząc, że dzięki temu maluchy się uspokoją. Łapki zajęcy miały przynosić szczęście aktorom i uczniom.
Zając i Biblia
Biblia lepiej potraktowała zająca. Chwali się tam mądrość tych zwierząt, porównuje je do nawracających się pogan. Nie wszyscy są jednak pewni, czy w tym wypadku chodzi właśnie o szaraka. Aczkolwiek nie podlega wątpliwości, iż na obrazach przedstawiano właśnie zająca spożywającego winne grono. Miał być on symbolem neofity czerpiącego radość z chrystusowych nauk. Być może nasuwa to również skojarzenie ze zmartwychwstaniem i odrodzeniem.

Zając w starożytności
Starożytni również doceniali szaraka, dla nich był symbolem płodności i odrodzenia, świetnie więc wpisuje się również w naszą tradycję świąt wielkanocnych. Podkreślano jego zdolności przetrwania w trudnych warunkach i niezwykłą siłę, ale jednocześnie był znakiem przemijania i krótkiego, aczkolwiek intensywnego życia.
Symbolem stricte wielkanocnym stał się zajączek w ok. XVII wieku, w Polsce natomiast w wieku XX. Dzisiaj jest przede wszystkim znakiem odrodzenia i poświęcenia się dla innych. Dla większości współczesnych jest wielkanocną dekoracją i sympatycznym zwierzakiem przynoszącym prezenty.

Aleksandra Zumkowska - Pawłowicz

 

argaiv1962

 
© 2005 Parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Olszewie Węgorzewskim |       _______________________________________________________________________